Νέα χρονιά, ίδιο παραλήρημα

Η νέα χρονιά ξεκίνησε με πολύ καλούς οιωνούς φέτος, καθώς μου έπεσε το φλουρί στη βασιλόπιτα (κάθε φήμη ότι ήταν στημένο επειδή την έφτιαξα εγώ είναι ανυπόστατη, διότι την έκοψε άλλος). Μετά, όμως, θυμήθηκα ότι εγώ είμαι εγώ και δεν υπήρχε περίπτωση να μου πάει καλά η χρονιά, ακόμα και αν μου έπεφτε στο κεφάλι ένα καφάσι γεμάτο φλουριά. (Έχουμε 16 Ιανουαρίου, για παράδειγμα, και ξέρω ήδη ότι δεν υπάρχει περίπτωση να κάτσω πολύ ακόμα στη δουλειά που ξεκίνησα μόλις 3 μήνες πριν -αν δεν φύγω ουρλιάζοντας, απλώς θα με διώξουν όταν θα ανοίξω το κεφάλι κάποιου ηλίθιου σαν πινιάτα).

Έχω πάψει από χρόνια να δίνω ιδιαίτερη σημασία σε χαζοχαρούμενους συμβολισμούς και γλυκανάλατες αλληγορίες. Δεν είμαι, φερ΄ ειπείν, από εκείνους που παρομοιάζουν τη νέα χρονιά με ένα καινούργιο σημειωματάριο το οποίο μπορούμε να γεμίσουμε με καλλιγραφικά γράμματα, καρδούλες, σκιτσάκια από μονόκερους -και κάτι τέτοιες πίπες. Ευχαριστούμε πολύ για το pep talk, αλλά επίτρεψέ μου να σου σκάσω την τεράστια σαπουνόφουσκα με μια σακοράφα (τη βελόνα, όχι τη Σοφία!)

Αν όλες οι προηγούμενες χρονιές σου μοιάζουν με τετράδια τριών θεμάτων τα οποία δείχνουν σαν να τα έχει ποδοπατήσει αγέλη ελεφάντων, τι σε κάνει να πιστεύεις ότι η καινούργια θα έχει καλύτερη μοίρα;

Εκτός αν με κάποιον μαγικό τρόπο -με το που άλλαξε ο χρόνος- έπαψες να είσαι το συνονθύλευμα από μπλεγμένα νεύρα και κόμπλεξ που ήσουν στις 31 Δεκεμβρίου, τότε το αποτέλεσμα θα είναι πάλι το ίδιο: η πρώτη σελίδα του ολόλευκου σημειωματαρίου σου θα είναι μες στην καλλιγραφία και τα αρώματα και όλες οι επόμενες θα μοιάζουν σαν να τις έχει γεμίσει ο Τσαρλς Μάνσον μετά από τρίωρο σνιφάρισμα βενζινόκολλας.
Είναι κάπως σαν τις νέες αποφάσεις που παίρνεις στο ξεκίνημα της νέας χρονιάς: 2 Ιανουαρίου τις σημειώνεις όλες σε ένα χαρτάκι για να τις θυμάσαι και μέχρι τις 8 του μήνα περίπου, έχεις χρησιμοποιήσει το ίδιο χαρτάκι για να σκουπίσεις από το πηγούνι το τζατζίκι από το τρίτο σουβλάκι που έφαγες (κερδίζεις έξτρα πόντους και high five αν μια από τις αποφάσεις της νέας χρονιάς ήταν ότι θα πρόσεχες και τη διατροφή σου!)

Εντάξει, λίγη αισιοδοξία για το νέο έτος δεν βλάπτει, θα μου πεις. Ακόμη κι αν κάθε κύτταρό σου ξέρει κατά βάθος αυτό που αρνείσαι πεισματικά να αποδεχτείς: ότι κατά πάσα πιθανότητα τα ίδια σκατά θα ζήσεις και φέτος. Διότι, ας το δούμε απολύτως λογικά: οι συνθήκες της ζωής σου δεν μεταβλήθηκαν καθόλου. Είσαι στην ίδια οικονομική κατάσταση, με τα ίδια έξοδα (μέχρι να αυξηθούν, διότι ΠΑΝΤΑ αυξάνονται), με την ίδια δουλειά, το ίδιο ηλίθιο αφεντικό (αν το αφεντικό σου δεν είναι ηλίθιο, τότε θα είναι οι συνάδελφοι -το σύμπαν βρίσκει πάντα έναν τρόπο να ισορροπεί), στην ίδια οπισθοδρομική χώρα, με την ίδια κυβέρνηση (σχεδόν, χάσαμε τον Καμμένο πρόσφατα, αλλά δεν πρόκειται και για καμιά τεράστια απώλεια -ίσα ίσα που αυτό μπορούμε να το εκλάβουμε και σαν σημάδι κάποιας βελτίωσης) και με τις ίδιες πιθανότητες εξέλιξης που είχες και πριν (spoiler alert: μηδενικές).
Συνεπώς, από ένα σημείο κι έπειτα, δεν μιλάμε για αισιοδοξία, αλλά για μαλάκυνση!

Βέβαια, όλα σχετικά είναι και στο χέρι μας και από εμάς εξαρτάται το αν θα βελτιώσουμε κάποιους τομείς της ζωής μας. Μπορείς, για παράδειγμα, να αδυνατίσεις, να ξεκινήσεις γυμναστήριο, να μάθεις ιταλικά ή σταυροβελονιά, να ξύσεις και να βάψεις επιτέλους εκείνον τον τοίχο με τη μαύρη μούχλα και τα βρύα που λες ότι θα βάψεις από το 2006, να αφιερώσεις περισσότερο χρόνο στην οικογένειά σου ή να αποκτήσεις δεκατέσσερα χόμπι ώστε να περνάς όσο το δυνατόν λιγότερο χρόνο με την οικογένειά σου (εξαρτάται από την οικογένεια πάντα). Αυτά, όμως, σε προσωπικό επίπεδο μόνο. Για θέματα που δεν περνούν άμεσα από το χέρι σου δεν μπορείς να κάνεις κάτι -όσο καλές προθέσεις και αν έχεις. Μέχρι, λοιπόν, το υπόλοιπο σύμπαν να συντονιστεί με τους ευσεβείς πόθους σου, όσα τσιτάτα του Κοέλιο και αν παπαγαλίζεις, προκοπή δεν θα δεις!

Παρομοίασε, λοιπόν, το νέο έτος με ό,τι θες: σημειωματάριο, ατζέντα, βιβλίο, καμβά ή τα άπαντα του Καβάφη. Αρκεί να μη σε πιάνει ο κλασικός σημειολογικός ψυχαναγκασμός των ημερών, διότι το μόνο που θα καταφέρεις θα είναι να απογοητευτείς ακόμη μια φορά. Η νέα χρονιά δεν σημαίνει απαραίτητα και νέο ξεκίνημα, μπορεί να είναι και μια απλή διόρθωση πορείας. Και αν κάνεις και καμιά μουντζούρα σε καμιά από τις καινούργιες σελίδες δεν χάλασε κι ο κόσμος. Στην ανάγκη, μπορείς πάντα να γράφεις και με μολύβι, που σβήνει και πιο εύκολα! Ή ξεκίνα να γράφεις, επιτέλους, στο Word  -2019 έχουμε πια, άνθρωπε των σπηλαίων!

Advertisements

Δάγκωσε κι εσύ!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.